UstalaşÜye girişi

Evde çalışma düzeni: veliler için sade bir yol

Selim öğretmenSELİM ÖĞRETMEN

Güncellendi:

Merhaba, ben Selim. Velilerle konuşurken en çok duyduğum cümle şu: "Çalışıyor mu, çalışmıyor mu bilemiyorum." Bu belirsizlik hem sizi hem çocuğunuzu yorar. Evde kurulan sade bir düzen bu soruyu büyük ölçüde cevaplar. Size uzun bir program önermeyeceğim. Birkaç alışkanlık işin çoğunu görür.

İlk alışkanlık her gün aynı saat. Çalışma süresi kısa olabilir, önemli olan her gün aynı saatte masaya oturmak. Okuldan sonra dinlenme, yemek ve çalışma sırasını çocuğunuzla birlikte belirleyin. Düzeni kendisi de kurduğunda ona daha uzun süre sahip çıkar.

İkinci alışkanlık küçük hedef. "Bu akşam matematik çalış" demek yerine "bu akşam üslü ifadelerden bir test çöz, yanlışlarına bak" demek daha çok işe yarar. Küçük hedef bitince çocuk bir işi tamamladığını görür. Bu duygu ertesi gün yeniden başlamayı kolaylaştırır.

Üçüncü alışkanlık telefonu çalışma masasından uzak tutmak. Çalışma saatinde telefon başka bir odada dursun. Bunu bir yasak gibi değil, birlikte konulan bir kural gibi anlatın. Mola verildiğinde telefona bakmak serbest olabilir.

Takip ederken notlardan çok ilerlemeye bakın. Hafta sonu birlikte beş dakika ayırın ve iki soru sorun: Bu hafta hangi konuda ilerledin? Hangi konuda takıldın? Takılınan konu suçlanacak bir şey değil. Bir sonraki haftanın planı oradan başlar.

Kıyaslamadan da uzak durun. Kuzeninin ya da sınıf arkadaşının neti çocuğunuza bir şey öğretmez, yalnız kaygısını artırır. Onu kendi dünkü hâliyle karşılaştırın. Küçük bir ilerleme bile bu karşılaştırmada görünür.

Çalışma yerini de düşünün. Sessiz bir köşe, yeterli ışık ve masanın üstünde yalnız o günün işi olsun. Telefon, tablet ve başka dikkat dağıtıcılar masanın dışında kalsın. Çocuğunuz her seferinde yeni bir yer aramak zorunda kalmazsa masaya oturmak da kolaylaşır.

Haftalık düzen için örnek bir yol çizeyim. Pazartesiden cumaya her gün kırk beş dakika ile bir saat arası çalışma, bir günü karışık deneme ya da test, bir günü de tam dinlenme. Süreleri çocuğunuzun yaşına, enerjisine ve okul yüküne göre ayarlayın. Kısa ama her gün yapılan çalışma, hafta sonuna yığılan uzun çalışmadan çocuğu daha az yorar.

Her hafta için yalnız iki konu seçin. Örneğin bu hafta Matematikte üslü ifadeler, Türkçede paragraf. Konu çoğaldıkça çocuk neyin önemli olduğunu kaybeder. Hafta sonunda iki konu da tamamlanmışsa küçük bir kutlama yapın. Tamamlanmadıysa bir sonraki haftanın ilk işi o olsun.

Sık yapılan bir hata var. Çocuğun yerine çözmek ya da çözümü anında anlatmak. Elbette niyet iyi. Ama çocuk çözümü sizden duyunca kendi yolunu bulma fırsatını kaçırır. Çözemediği soruda ona "bana soruyu anlat" deyin. Çoğu zaman soruyu yüksek sesle anlatırken kendisi bulur.

Mola ve uyku da çalışmanın parçası. Çalışma saatinin içine kısa bir mola koyun, akşam yeterince uyku saatini koruyun. Çocuğunuz yorgun olduğunda başka bir çalışma planı kurmak yerine yarına bırakmasına izin verin. Bence yorgun kafayla çalışmak hem verimsiz hem de çocuğu dersten soğutan bir şey.

Ne zaman daha fazla destek aramanız gerektiğini de bilin. Aynı konuda iki hafta üst üste ilerleme görmüyorsanız çocuğunuzun öğretmeniyle konuşun. Bu zayıflık değil, erken önlem. Konuşurken "bu konuda neden zorlandığını anlamak istiyorum" demeniz yeterli.

Akşam konuşmalarında "bugün kaç soru çözdün" yerine "bugün ne öğrendin" diye sorun. İlk soru sayıya, ikincisi anlamaya götürür. Çocuğunuz küçük bir şey bile anlatsa dinleyin. Anlatabilmek, öğrendiğinin en iyi kanıtı.

Çocuğunuzun ritmini de gözlemleyin. Bazı çocuklar sabah, bazıları akşam daha rahat çalışır. Bazıları kısa ve sık, bazıları uzun ve seyrek çalışmayı sever. Çalışma saatini belirlerken doğal ritmini dinleyin. Çocuk kendi seçtiği saatte daha istekli çalışır.

Düzeni bozan günler de olacak. Hasta, yorgun ya da dağınık bir günde hedefi yarıya indirin ama sıfıra indirmeyin. Beş dakikalık bir tekrar bile alışkanlığı canlı tutar. Bir gün kaçırdıysanız ertesi gün iki günü birden çalıştırmaya kalkmayın.

Çocuğunuzun çalıştığı konuları siz de görün. Bunun için konu uzmanı olmanız gerekmez. Defterine bir göz atın, hangi konu başlığının çalışıldığına bakın. Akşam sohbetinde konu adını anarak bir soru sormanız ilgilendiğinizi gösterir.

Ödül konusunda sade kalın. Küçük ve sıradan ödüller, haftalık hedef tamamlanınca bir akşam yürüyüşü ya da sevdiği bir yemek gibi, çocuğu zorlamadan motive eder. Büyük ödüller sınav baskısını artırabilir.

Hangi konudan başlayacağınızı bilmiyorsanız seviye testi iyi bir başlangıç. Ödeme bilgisi istemez. Sonrasında sorular çocuğunuzun seviyesine göre, kolaydan zora doğru gelir.

İLGİLİ KONULAR

LGS Rehberi'ne dön ÜCRETSİZ SEVİYE TESTİ